طراحی web لوازم جانبي گرافيك كامپيوتري

در گذشته مانيتورها با كيفيت پاييني از فسفر پوشانده مي شدند. و اگر از آنها مراقبتهاي لازم نمي شد ممكن بود مشكل پيدا كنند. شما اين را به سادگي در مانيتورهايي كه فقط براي يك برنامه بخصوص مورد استفاده قرار مي گيرند مي توانيد ببينيد تصوير آن برنامه روي آن مانيتور باقي مي ماند ( براي لحظاتي ). اين جا بود كه SCREEN SAVERها مورد استفاده قرار گرفتند. همانطور كه مي دانيد اگر بعد از يك زمان معين با كامپيوتر كار نكنيد SCREEN SAVER به ط.ر خودكار شروع به كار مي كند تا مانيتور شما يك تصوير يكنواخت را نمايش ندهد اين وضعيت را بهتر مي كند تا يك تصوير معين روي مانيتور شما نسوزد.

مانيتورهاي CRT پيشرفت كردند به طوريكه ديگر روي مانيتورهاي جديد كمتر اين مشكل پيش مي آيد و اكنون SCREEN SAVER ها تبديل به يك هنر شدهاند به هر حال بهتر است كه از SCREEN SAVER استفاده كنيد و مي توانيد از آن به عنوان چاشني در كار با كامپيوتر استفاده كنيد.

 

استانداردهاي محيطي:

تشعشع مانيتور يك آلودگي است: هيچ مدرك محكمي وجود ندارد كه تشعشع مانيتور سبب بيماري مي شود. اگر چه حضور يك تشعشع نا خواسته ساخته دست بشر خوشايند نيست بلاخره استانداردهاي صنعتي براي يك ميزان تشعشع مورد قبول بوجود آمدند.

از اوايل دهه نود استاندارد سوئدي MPR2 محدوديتهايي براي تشعشع الكترواستاتيكي وضع كرد. بعد از آن استاندارد سختگيرانه تر "TCO92" بوجود آمد. اين استاندارد مقدار تشعشع مجاز را محدود كرده تعيين مي كرد و استانداردهاي الكتريكي و ايمني  در برابر آتش سوزي وضع كرد.معمولاً TCO را به صورت "Total Cost Of Owenership" معنا مي كنند.بالاخره استاندارد "TCO-95" كه سخترين استاندارد است وضع شد. همانند "TCO-92" اين استاندارد شامل قوانيني در زمينه ارگونومي ( كه شامل سرعت تازه سازي يا refresh ميباشد ) بيشترين مصرف انرژي، محصولي بدون مضراتي براي محيط زيست و قابل بازيافت شدن مشد بهترين مانيتورها از اين استاندارد پيروي مي كنند. مانيتورهايي كه از اين استاندارد مي كنند گرانتر هستند.

مانيتورهاي Flat TFT هيچ تشعشي ندارند و آنها به طور قابل ملاحظه اي انرژي كمتري از مانيتورهاي داراي تشعشع مصرف مي كنند. و اين نشانه ديگري است كه TFT  ممكن است استاندارد مانيتورهاي آينده باشد.

قيمت ممكن است معادل كيفيت نباشد:

پروسسور يا CPU قلب يك كامپيوتر است. جديدترين CPU اگر چه سريعترين است گرانترين CPU هم  هست هر چند كارايي يك كامپيوتر بوسيله CPU آن شناخته ميشود مثلاً مي گويند اين كامپيوتر پنتيوم 4 يا 3 است ولي اين به تنهايي بازتاب كارايي يك كامپيوتر نيست زيرا اين كميت فقط سرعت پروسسور را نشان مي دهد و نه كارايي كل كامپيوتر كه اجزاي مهم ديگري غير از CPU دارد.

مثلاً يك كامپيوتر كه در حال اجراي چند نرم افزار حجيم و سنگين است و پروسسور پنتيوم 4 آن 2400 گيگا هرتز است ممكن است اطلاعات را خيلي سريع پردازش كند اما هميشه منتظر هارد ديسك است كه يك قطعه كندتر است مي ماند معني اين جمله آن است كه پروسسور براي انتقال اطلاعات بيشتر وقت خود را در يك انتظار بيهوده مي گذراند بنابراين اين پروسسور پنتيوم 4 ممكن است 50 درصد سريع تر از همتاي 1600GHz خود در پردازش اطلاعات باشد در حاليكه همه اجزاي دو كامپيوتر يكسان باشند بنابراين اختلاف در كارايي دو كامپيوتر ممكن است فقط 8 تا 10 درصد باشد.

بنابراين بهترين انتخاب چيست؟

اساساً هرگز نبايد بدنبال بهترين و گرانترين بود بله درست است. مگر اينكه عاليترين كارايي چيزي است كه دقيقاً لازم داريد. جديدترين پروسسور و قطعات كامپيوتر اگرچه بهترين كارايي را دارد اما از نظر قيمت اختلاف بسيار زيادي با نمونه كندتر خود دارد بعلاوه زمانيكه يك پروسسور جديد راهي بازار شود نمونه قبلي آن يك افت قيمت خواهد داشت  بر اساس اين حقايق با يك حساب سرانگشتي براي پيدا كردن يك پروسسور سريع  و در دسترس  پروسسوري را انتخاب كنيد كه حدود 3 ماه قبل ( شايد براي ايران بيش از اين زمان لازم باشد ) وارد بازار شده است اين به شما اجازه مي دهد كه يك پروسسور پيشرفته با قيمت مناسب تهيه كنيد.

اكنون چه پروسسورهايي در دسترس هستند؟

پروسسورهاي كامپيوترهاي امروزي كه ساخت كارخانه اينتل هستند شامل اينتل پنتيوم 4 و سلرون هستند. پنتيوم 4 كه انتهاي كارايي را عرضه مي كند و سلرون كه سطح كارايي پايين تري دارد.

پروسسورها با سرعتهاي مختلفي بر حسب گيگا هرتز ( معادل يك ميليارد هرتز يا يك ميليارد سيكل در ثانيه است) براي پنتيوم 4 سرعت از 1.4 گيگا هرتز تا 2.53 گيگا هرتز متغيير است و براي سلرون سرعت از 0.85 گيگا هرتز تا 1.8 گيگا هرتز متغيير است ( البته تا زمان ارائه اين مقاله ).

 

پنتيوم 4 يا سلرون:

سئوال بهتر براي پرسيدن اين است: آيا يك پنتيوم 4 مي تواند كاري انجام دهد كه يك سلرون نمي تواند انجام دهد؟ جواب منفي است. يك سلرون هر كاري را كه يك پنتيوم 4 انجام مي دهد مي تواند انجام دهد فقط نه به همان سرعت حتي براي يك پنتيوم 1.7 گيگا هرتز و يك سلرون 1.7 گيگا هرتز پنتيوم 4 سريعتر است

آيا تفاوت وقتي كه از تمام قدرت كامپيوتر استفاده مي شود مشخص مي شود؟

پاسخ مثبت است و شما متوجه تفاوت سرعت اندكي مي شويد اما تفاوت زماني چنداني براي انجام يك عمل مشخص مشاهده نمي شود. و به اين دليل اگر يك سلرون بخريد مقدار قابل توجهي در بودجه خود صرفه جويي كرده ايد.

چند پيشنهاد:

به خاطر داشته باشيد اگر شما درگير حجم زيادي از كارهاي گرافيكي مانند شبيه سازي 3 بعدي، ويرايش، فيلم يا بازيهاي كامپيوتري هستيد  بايد يك پنتيوم 4 همراه با مقدار زيادي  RAM بخريد اگر تمام كاري كه شما انجام مي دهديد شامل تايپ چند نامه، گشت گذار در اينترنت يا حتي هر چند وقت يكبار بازيهاي كامپيوتري است يك سلرون براي شما كافي است.

چند سازنده CPU عبارتند از:

AMD | Evergreen Technologies | IDT | Intel | National Semiconductor | RISE Technology | ST Microelectronics |

 Texas Instruments |

motherboard چيست و چه كاري انجام مي دهد

وقتي كه كيس كامپيوتري را باز مي كنيد بزرگترين بردي كه داخل آن مي بينيد motherboard و آن بردي است كه پروسسور و رم روي آن قرار مي گيرند همه درايوهاي شما اعم از هارد ديسك CD-ROM و فلاپي درايو به وسيله يك كابل به  motherboard متصل هستند و اطلاعات درايوها و پروسسور و رم در حال انتقال هستند و اين زماني است كه برنامه اي در حال اجرا شدن باشد يا فايلي ذخيره مي شود و مانند آن. كارتهاي شبكه مودم، صدا و گرافيك به وسيله اسلاتهاي motherboard به آن وصل مي شوند و زماني كه شما در اينترنت گشت و گذار مي كنيد يا در حال اجراي يك بازي كامپيوتري هستيد يا به يك موسيقي كه از كامپيوتر پخش مي شود گوش مي دهيد و مي توانيد برنامه هايي كه در حال اجرا است از مانيتور ببينيد به اين معني است كه اطلاعات بين اين كارتها و motherboard  و پروسسور در حال رد و بدل است همچنين مادر برد چند چيپ دارد كه به آنها چيپ ست و super I/O controller گويند و اين چيپ ها كه نقل انتقال اطلاعات بين پروسسور و ديگر اجزا را ممكن مي سازند.

onboard باشد يا نه؟

بعضي مواقع motherboard  كارت گرافيك، مودم، كارت شبكه و كارت صدا را همه به صورت مجتمع در خود دارد و ديگر احتياجي به قرار دادن هر يك از اين اجزا به طور جداگانه نيست و اصطلاحاً مي گويند اين اجزا onboard هستند و در اين حالت قيمت كمتري نسبت به حالتي كه آنها را به صورت جداگانه و غير onboard خريداري كنيد دارند همچنين ممكن است اين ويژگي را براي براي شما فراهم كنند كه يك يا چند تا از آنها را غير فعال كنيد و كارت مورد نظر خود را به جاي آن سوار كنيد هر چند اين motherboard ها معمولاً با اسلاتهاي كمتري نسبت به motherboard هاي معمولي ساخته مي شوند بنابراين انعطاف پذيري منتري دارند.

چه  motherboard اي را بايد انتخاب كنم؟

اگر استفاده معمول شما از كامپيوتر شامل كار با نرم افزارهايي مانند office گشت گذار در اينترنت و گه گاه بازي هاي كامپيوتري مي شود يك motherboard كه on board باشد جوابگوي نياز شماست. اگر شما يك حرفه اي در زمينه كامپيوتر هستيد و كاري كه انجام مي دهيد احتياج به مقدار زيادي گرافيك مانند رندرينگ مدلهاي سه بعدي مكانيكي يا انيمشن يك motherboard با قابليتهاي بالا كه داراي اسلاتهاي لازم نيز باشد، يك كارت گرافيك خوب و مقدار زيادي حافظه و همينطور مقدار زيادي رم لازم داريد. بعضي ها مي گويند motherboard هاي onboard در كيفيت صدا و تصوير مشكل دارند اين ممكن است درست باشد اما براي دو سال پيش و نه اكنون امروزه motherboard ها با چيپ هاي قدرتمند صدا و گرافيك وارد بازار مي شوند و به خوبي از عهده كيفيت مورد نظر برمي آيند اگر motherboard كه onboard است جوابگوي نياز شماست بهتر است پول خود را هدر ندهيد.

بعضي از سازنده هاي mother board:

Abit | American Megatrends | ASUS | Chaintech | Epox | Gigabyte | Intel | Microstar | SOYO | Tyan

چند سازنده كامپيوتر:

Hewlett Packard | Compaq | Quantex | Polywell Systems | Gateway 2000 | Fujitsu | IBM | Micron PC | Toshiba | CASEY Computers | Acer | Dell Computers | DTK Computer | IPC | NEC | Packard Bell | Seanix Technology | AST

 

كارت هاي صدا حداقل 4 وظيفه را در كامپيوتر بر عهده دارد. آنها بعنوان synthesizer رابط MIDI و مبدل آنالوگ به ديجيتال (A/D) در حال ضبط كردن و مبدل ديجيتال به آنالوگ (D/A) در حال پخش عمل مي كنند. اكنون به توضيح هر كدام مي پرداريم:

The Synthesizer:

    Synthesizer رساننده صدايي است كه كارت صدا توليد كرده است. در اينجا ما سه نوع سيستم داريم:

FM Synthesiz,Ware tables Sampling,Physical Modeling 

FM Synthesiz:

     ارزانترين كارتهاي صدا از تكنولوژي FM براي مدل كردن آلات موسيقي متفاوت استفاده مي كنند. اين كارتهاي صدا واقعاٌ Synthesizer هستند. كارت صدا اصواتي توليد مي كند كه از تركيب يك سري صداهاي مصنوعي ساخته شده است.

 

Ware tables Sampling:

     Ware table بهترين وگرانترين تكنولوژي در كارتهاي صدا است. اين بدان معني است كه صدا در كارتهاي صدا از دستگاههاي واقعي ضبط مي شود. بعنوان مثال از روي يك پيانو يك نمونه كوچك ضبط و ذخيره مي شود و زماني كه موزيك اجرا مي شود در حقيقت شما به اين اصواتي كه بصورت نمونه ضبط شده است گوش مي دهيد، لذا زماني كه اين نمونه هاي صوتي داراي كيفيت بالايي باشند كارت صدا اصوات دل انگيزتري توليد مي كند. در اين حالت صداي پيانو مانند يك پيانو واقعي شنيده مي شود. سيستم Ware table در كارت صداهاي Blasters AWE بكار رفته است.

 

Physical Modeling:

    در اين حالت اصوات توليدي در نتيجه نرم افزار مدل شده اند. در اين حالت به نظر مي آيد كه پروسسور بايد كار طاقت فرسايي انجام دهد.كارت صداهاي Orginal مارك Gold شامل صداي 14 دستگاه هستند كه بدين روش مدل شده اند.

 

آزمايش صدا:

     كيفيت اصلي كارت صدا را بوسيله اجراي يك فايل MIDI مي توان امتحان كرد. در اين حالت براحتي مي توانيد تفاوت را احساس كنيد. همچنين در تعداد نت هايي كه در يك لحظه مي تواند اجرا شود هم، تفاوت وجود دارد.

   اگر شما مي خواهيد موزيك خود را در كامپيوتر خود بسازيد، الزاماٌ براي ساختن اين موزيك از صداهاي موجود در كامپيوتر خود استفاده كرده ايد و هرچه كار شما بزرگتر باشد نمونه صداهاي بيشتري احتياج داريد.

بعضي كارتهاي صدا نمونه هاي صداهاي جديد را مي پذيرند و شما مي توانيد نمونه هاي جديد خود را ذخيره سازيد. در اين حالت كارت صدا يك RAM بعنوان حافظه در خود دارد تا بتوانيد صداهاي مورد نظر را روي آن دانلود كنيد.

 

مبدل آنالوگ به ديجيتال:

     زمانيكه در حال ضبط صداهاي آنالوگ هستيد(مثلاٌ هنگام ضبط صدا از ميكروفن) به يك مبدل آنالوگ به ديجيتال احتياج داريد و مبدل ديجيتال به آنالوگ نيز زماني استفاده مي شود كه صداي ديجيتال بايد مجدداٌ براي آمپلي فاير اسپيكرهاي شما به سيگنال آنالوگ تبديل شود.

امواج صدا پس از اين كه از طريق ميكروفن به كارت صدا منتقل مي شوند، در آنجا به يكسري پالسهاي ديجيتال تبديل مي گردند كه هر از چند گاهي در يك فايل ذخيره مي شوند. بنابراين ضبط يك صوت در كامپيوتر شامل يك فرآيند تبديل آنالوگ به ديجيتال ميباشد. اما در حالت اجراي يك فايل صوتي جريان بيتهاي صفر و يك اطلاعاتي تبديل به سيگنالهاي آنالوگي مي شوند كه در نهايت به بلندگوي اسپيكر شما ختم مي گردد.

 

فرآيند نمونه گيري:

     همانطور كه ذكر شد ضبط ديجيتالي صدا را بعنوان نمونه گيري شناختيم. شما مي توانيد هر صدايي را كه مي خواهيد، روي يك فايل ذخيره كنيد و براي اينكار كافي است شما كارت صدايي بهمراه ميكروفن داشته باشيد. عمليات نمونه گيري نيز مي تواند با روشها و كيفيتهاي متفاوت انجام پذيرد:

نمونه گيري 8 بيتي يا 16 بيتي،11.22 يا 44 كيلو هرتز، استريو يا مونو

عددي كه بر حسب كيلو هرتز بيان مي شود نشان مي دهد كه صدا نمونه هاي صوتي چند هزار بار در ثانيه ضبط مي شود.

 

كيفيت صداي نمونه گيري شده:

يك نمونه صدا مانند صداي ضبط شده روي نوار كاست است كه كيفيت آن مي تواند خوب يا بد باشد در اينجا بر نحوه تنضيمات براي كيفيت گذري مي كنيم.

در هنگام ضبط صداي ديجيتالي در هر ثانيه چندين نمونه از صدا گرفته مي شود هر چه تعداد اين نمونه ها در واحد زمان بيشتر باشد كيفيت بهتر است. طبيعتاً يك نمونه گيري بدون وقفه از سيگنال صوتي بهترين كيفيت را خواهد داشت ولي در عمل غير ممكن است.

براي ضبط سي دي هاي صوتي ( Audio CD ) به تعداد 44100 بار در ثانيه از سيگنال صوتي نمونه گيري مي شود.

كيفيت با واحد Hz و رزولوشن با تعداد بيت اندازه گيري مي شود. هر چه مقدار KHz  بيشتر باشد كيفيت بهتر مي شود اما فايل شما هم بزرگتر مي شود. نمونه گيري 8 بيت يا 16 بيت به اين اشاره دارد كه چه مقدار اطلاعات از سيگنال صوتي در هر بار نمونه گيري ذخيره شود. 16 بيت يك كيفيت خوب به ما تحويل مي دهد.

فرض كنيد فايل صوتي ديجيتال شما استريو 2 كانال 16 بيت در 44.1KHz باشد حجم فايل صوتي به صورت زير خواهد بود

176400=44100 نمونه در ثانيه*16 بيت* 2 كانال

همانطور كه مي دانيد 8 بيت برابر يك بايت است بنابراين اندازه فايل ها با كيفيت CD در حالت استريو به صورت زير خواهد بود

آنچه در اينجا مي بينيد مربوط به فايل با فرمت Wave است. استريو 16 بيت و 44KHz كيفيت بسيار خوبي در اختيار شما قرار مي دهد اما فايلهاي با فرمت Wave حجم زيادي اشغال مي كنند فايلهاي MP3 بسيار فشرده شده اند در مورد اين فرمت در آينده صحبت خواهيم كرد.

 

سه وسيله در يك كارت ويديويي:

كارت گرافيك شما به اندازه صفحه نمايش شما مهم است و بيشتر مواقع ناديده گرفته مي شود در طول سالهاي 1999 تا كنون كيفيت كلي كارتهاي گرافيكي ارتقا يافته است قبل از آن توليدات كم قابليتي در بازار بود اين مقاله را دنبال كنيد تا در مورد كارتهاي گرافيك كامپيوتر خود بيشتر بدانيد يك كارت گرافيك اصولاً يك رابط يا يك كارت قابل تعويض يا قابل توسعه در كامپيوتر شما است بنابراين مي تواند با يك كارت ديگر جايگزين شود ( مادر برد بايد داراي اسلات AGP باشد ) كارت گرافيك همچنين مي تواند به صورت onboard باشد كه در كامپيوترهاي شخصي lap top يا مادربردهاي عمومي تر استفاده مي شود كه قابل تعويض نيستند. بنده يك دليل روشن براي يك كارت گرافيك قابل تعويض در كامپيوتر خود دارم هر چند يك مادربرد مدرن مي تواند داراي يك چيپ ست گرافيكي عالي باشد شما فقط بايد بدانيد كدام يك!

بدون توجه به اينكه آيا كارت گرافيكي onboard يا قابل تعويض است رابط گرافيكي از سه قسمت تشكيل شده است:

يك چيپ ست گرافيكي با ماركهاي معتبر ( ATI , Matrox , Nivadia , S3 , Intel نامهاي شناخته شده در زمينه هستند ) چيپ ست گرافيكي سيگنلهايي را كه مانيتور بايد از يك تصوير دريافت كند مي سازد.
انواعي از RAM ( كه انواع معمول آنها مانند: EDO , SGRAM يا VRAM هستند) حافظه RAM براي اينكه بتواند تصوير كامل صفحه نمايش را در هر لحظه بخاطر بياورد لازم است. كارت گرافيك ممكن است از حافظه اصلي مادر برد استفاده كند.
يك RAMDAC چيپي كه سيگنالهاي ديجيتال را به آنالوگ تبديل مي كند اگر شما از مانيتورههاي FLAT PANEL ديجيتال استفاده مي كنيد احتياجي به تابع RAMDAC نداريد
كارت گرافيكي CPU  را پشتيباني مي كند:

كارت گرافيك يك تابع پشتيباني براي CPU دارد و آن پروسسوري مانند CPU  است. اگر چه اين پروسسور اختصاصاً براي كنترل تصوير صفحه نمايش ساخته شده است.

 

شما مي توانيد كامپيوتري بسازيد كه چيپ كنترل گرافيكي را نداشته باشد و وظيفه آن را به عهده CPU بگذاريد. ولي CPU دائماً اشغال خواهد شد و نرم افزاري را اجرا مي كند كه بايد تصوير مانيتور را توليد كند.

رم در كارت گرافيك :

كارتهاي گرافيك معمولاً مقدار معيني RAM دارند كه به آن فريم بافر هم گفته مي شود امروزه كارتهاي گرافيك مقدار زيادي رم دارند اما قبل از آن مهم است كه بدانيم:

چه ميزان RAM ؟ اين براي عمق رنگ در رزولوشن بالا اهميت دارد.
چه نوع RAM ? اين براي سرعت بالا لازم است
رم گرافيكي براي نگهداري تصوير بزرگ مانيتور در حافظه لازم است. CPU اطلاعاتش را به كارت گرافيك مي فرستد. پروسسور كارت گرافيك يك تصوير براي مانيتور مي سازد و آن را در RAM گرافيك ذخيره مي كند. اين تصوير يك bitmap بزرگ است. براي update مداوم تصوير مانيتور استباده مي شود

مقدار RAM:

كارت گرافيكهاي قديمي تر معمولاً داراي 1و 2و4 مگابايت حافظه يا بيشتر بودند. واقعاً چقدر حافظه لازم است؟ حداقل احتياج ميزان رزولوشني است كه روي مانيتورتان مي خواهيد. براي يك استفاده دو بعدي معمولي رنگهاي 16 بيت كافي است. اجازه بدهيد نگاهي به ميزان RAM لازم براي رزولوشنهاي مختلف بيندازيم:

 

Resolution
 Bit map size with 16 bit colors
 Necessary RAM on the video card
 
640 x 480
 614,400 bytes
 1 MB
 
800 x 600
 960,000 bytes
 1.5 MB
 
1024 x 768
 1,572,864 bytes
 2 MB
 
1152 x 864
 1,990,656 bytes
 2.5 MB
 
1280 x 1024
 2,621,440 bytes
 3 MB
 
1600 x 1200
 3,840,000 bytes
 4 MB
 

توجه داشته باشيد كه 100 درصد RAM گرافيكي براي ذخيره Bitmap استفاده نمي شود بنابراين يك مگا بايت براي نشان دادن يك تصوير 800 در 600 با عمق رنگهاي ( تعداد رنگ ) 16 بيت كافي نيست. همانطور كه در محاسبات بالا اين نشان داده شده است بنابراين اگر شما رم گرافيكي بالاتري از ميزان متناظر با رزولوشن مورد نظر ( در جدول بالا ) داشته باشيد افزايش سرعت را مشاهده خواهيد كرد مثلاً اگر از يك رم گرافيكي 4 مگابايت به جاي 2 مگابايت براي رزولوشن 800 در 600 استفاده كنيد افزايش سرعت را حس خواهيد كرد در اين حالت اطلاعات مي توانند به طور همزمان از روي رم خوانده شوند و روي آن نوشته شوند كه براي هر كدام از cell هاي متفاوت رم گرافيكي استفاده مي شود.

استفادهاي سه بعدي:

براي پاسخ به تقاضاي زيادي كه براي كيفيت بالاي تصوير سه بعدي وجود داشت كارتهاي گرافيكي با رم گرافيكي 16 و 32 مگابايت وارد بازار شدند و آنها از اينترفيس ( اسلات ) AGP براي پهناي باند بيشتر دسترسي به حافظه اصلي استفاده كردند.

VRAM:

به طور خلاصه همه انواع رمهاي معمول مي توانند در كارتهاي گرافيكي استفاده شوند. اكثر كارتهاي گرافيكي از انواع خيلي سريع رمهاي معمولي استفاده مي كنند بعضي كارتهاي حرفه اي ( مانند Maxtor Millennium 2 ) در گذشته از چيپ هاي اختصاصي VRAM يا Video Ram) استفاده مي كردند. اين يك نوع رم بود كه فقط روي كارتهي گرافيكي استفاده مي شد در اصل يك VRAM از دو سلول رم معمولي ساخته شده است كه به يكديگر متصل شده اند. بنابراين شما از رم دو برابر استفاده مي كنيد. همچنين قيمت VRAM دو برابر انواع ديگر است. ويژگي برتر سلول دوتايي اين است كه به Video processor اجازه مي دهد كه به طور همزمان  كه اطلاعات قديمي را مي خواند اطلاعات جديد را در همان آدرس بنويسد. بنابراين VRAMدو دروازه دارد كه مي تواند در يك زمان فعال شود و به طور چشمگيري سريعتر كار مي كند.

UMA و DVMT:

در مادر برد هاي قديمي تر كنترلر گرافيكي به صورت on board بود. از SMBA كه مخفف ( Shared Memory Buffer Architecture ) يا UMA كه مخفف ( Unified Memory Architecture ) مي باشند قسمتي از رم سيستم كه براي استفاده به عنوان رم گرافيكي اختصاص يافته و استفاده مي شد اما اشتراك گذاشتن حافظه خيلي كند بود و استانداردهاي آن جالب توجه عموم نبود. يك ويرايش جديد از اين نوع در اينتل ساخته شد كه چيپ ست 810 نام داشت و بهتر از آن 815 بود. كه كنترل گرافيكي را در خود داشت و قسمتي از رم سيستم را به عنوان رم گرافيكي استفاده مي كرد اين سيستم به نام D.V.M.T كه مخفف (Dynamic Video Memory Tecbology ) بود، شناخته شد.

 

RAMDAC:

همه كارتهاي گرافيكي قديمي يك چيپ RAMDAC داشتند كه سيگنالها را از ديجيتال به آنالوگ تبديل مي كرد. مانيتورهاي CRT با سيگنال آنالوگ كار مي كنند كامپيوتر شما با اطلاعات ديجيتال ( صفر و يك ) كه به رابط گرافيكي فرستاده مي شود كار مي كند قبل از اينكه اين سيگنالها براي مانيتور فرستاده شوند بايد تبديل به آنالوگ شوند كه اين عمل در خروجي كارت بوسيله RAMDAC انجام مي گيرد.

 

 

توصيه ما براي يك RAMDAC خوب به قرار زير است:

يك چيپ خارجي كه داخل چيپ VGA نباشد.
clock speed برابر 250-360 مگا هرتز
انتقال حجم سنگين اطلاعات:

در گذشته كارتهاي گرافيكي بودند كه flat بودند اين كارتها هوشمند نبودند. آنها اطلاعات و سيگنالها را از CPU دريافت مي كردند و آنها را به مانيتور انتقال مي داند و كار ديگري انجام نمي دادند. CPU بايد همه محاسبات لازم را براي خلق تصوير مانيتور انجام مي داد.

با توجه به اينكه هر تصوير صفحه نمايش يك Bitmap بزرگ بود CPU بايد مقدار زيادي اطلاعات را براي هر تصوير جديد از RAM به كارت گرافيك انتقال مي داد.

به زودي اينترفيسهاي گرافيكي مانند ويندوز محبوبيت پيدا كردند و با اين كارتها كامپيوترهاي شخصي بسيار كند بودند زمانيكه CPU انرژي زيادي براي توليد تصوير صفحه نمايش بكار مي برد اين طبيعي بود. ميتوان حجم اطلاعات لازم را محاسبه كرد يك تصوير با رزولوشن 1024 در 768 با عمق رنگ 16 بيت يك Bitmap با حجم 1.5 مگابايت است كه به صورت زير محاسبه ميشود:

1024x768x2 byte

با هر تعويض تصوير ( با فركانس مثلاً 75 هرتز در هر ثانيه 75 تصوير خواهيم داشت ) احتياج به انتقال 1.5 مگا بايت تصوير هست و اين انرژي كامپيوتر را هدر ميدهد به خصوص زمانيكه در حال اجراي يك بازي ( game ) هستيد ولي در كارتهاي گرافيك امروزي اين  محاسبات در كارت گرافيك انجام مي شود.

 

متغييرها و عملگرهاي JS قسمت دوم
دربخش قبل مطالب كاملي در مورد عملگر جمع در JS گفتم ، حال به عملگر تفريق مي رسيم كه حاوي نكات جالبي ست . دو متغيير عددي a=12 و b=7 را در نظر مي گيريم . ما مي توانيم عمل تفريق بين دو متغيير a و b را به دو صورت a-b و b-a انجام دهيم كه حاصل اين دو با هم برابر نيست !
a-b=12-7=5
b-a=7-12=-5

بر خلاف جمع دو متغيير رشته اي ، تفريق دو متغيير رشته اي امكان پذير نيست و در صورت تفريق ، در هر حالت ، حاصل برابر با رشته NaN به معني Not a Number خواهد بود . اين خصوصيت شامل تفريق يك متغيير رشته اي از عددي و بالعكس مي باشد . با يك مثال بحث را روشنتر مي كنيم .

فرض كنيد دو متغيير رشته اي ''www''a= و ''net''b= را تعريف كرده ايم ، در هر دو صورت تفريق a-b و b-a حاصل برابر NaN خواهد بود .
a=''www''
b=''net''
d=a-b
f=b-a
در نتيجه : d=f=NaN
و در صورت داشتن يك متغيير رشته اي و يك متغيير عددي :
a=12
b=''net''
d=a-b
f=b-a
در نتيجه : d=f=NaN

پس به اين نتيجه كلي مي رسيم كه هر گاه يك متغيير رشته اي _ در هر حالت _ در عمل تفريق وجود داشته باشد حاصل عبارت رشته اي NaN خواهد بود .
در تفريق متغيير هاي «منطقي» به مانند جمع متغيير هاي رشته اي ، True مفهوم 1(يك) و False مفهوم 0 (صفر) خواهد داشت . به مثال زير توجه كنيد :

a=true
b=false
c=a-b
d=b-a
در نتيجه خواهيم داشت : c=1-0=1 و همچنين : d=0-1=-1
در اين مورد نيز a-b و b-a با هم متفاوتند .
حال عملگر ضرب را بررسي مي كنيم . براي انجام عمل ضرب از * استفاده مي كنيم . در اين حالت مي توان به ضرب دو عدد (چه صحيح و چه اعشاري) اشاره نمود كه به صورت زير تعريف مي شود .
c=a*b
بدين معني كه متغيير a در b ضرب شود و حاصل به متغيير c نسبت داده شود . در مثال زير به اين مطلب اشاره شده است .
a=12
b=3
c=a*b
d=b*a
در نتيجه داريم : c=d=36

مشاهده كرديد كه در ضرب تعويض جاي اعداد تاثيري در جواب ضرب نمي گذارد يعني a*b=b*a .
در صورت ضرب دو متغيير رشته اي يا يك متغيير رشته اي در يك متغيير عددي حاصل رشته NaN خواهد بود .پس نميتوان متغيير رشته اي را در هيچ نوع متغيير ديگر ضرب نمود .
حال به ضرب متغيير هاي منطقي مي رسيم . همانطور كه گفته شد ، true مفهوم يك و False مفهوم صفر دارد . در ضرب متغيير هاي رشته اي سه حالت پيش مي آيد :

1 _ در صورت ضرب دو متغيير منطقي True ، حاصل 1 خواهد بود .

2 _ ضرب دو متغيير منطقي false نيز حاصل صفر خواهد داشت .

3 _ در ضرب يك متغيير منطقي True در يك متغيير False ، جواب صفر بدست خواهد آمد .

پس به اين نتيجه مي رسيم كه در ضرب متغيير هاي منطقي فقط دو جواب 0و1 خواهيد داشت و فقط در صورتي جواب برابر 1 خواهد بود كه هيچ متغيير False ي در ضرب شركت نداشته باشد.و اما عملگر تقسيم . عملگري كه مي توان با استفاده از آن در JS عمل تقسيم را انجام داد « / » است . اولين موردي كه از اين عملگر بررسي مي كنيم ، حالت تقسيم دو متغيير عددي است .
فرض كنيد ما دو متغيير با نام هاي number1 و number2 با مقادير عددي 24 و 8 داشته باشيم.حال مي توانيم عمل تقسيم بين اين دو متغيير را به دو صورت number1/number2 و number2/number1 انجام دهيم كه در حالت اول نتيجه عدد 3 و در حالت دوم عدد 0.3333333333333333 خواهد بود .

نكته 1 : زبان JS در حالت اعشاري فقط تا 16 رقم اعشاري محاسبه مي كند .

نكته 2 : در عمل تقسيم هر عددي بر عدد صفر ، حاصل برابر با رشته Infinity به معني بينهايت خواهد بود .

در تقسيم يك متغيير رشته اي به يك متغيير عددي و بلعكس حاصل برابر با NaN خواهد بود . در تقسيم متغيير هاي منطقي ، حالت هاي زير به وجود مي آيد .
_ در تقسيم يك متغيير منطقي True بر True حاصل برابر با 1 خواهد بود
_ در تقسيم يك متغيير منطقي True بر False حاصل برابر با رشته Infinityخواهد بود
_ در تقسيم يك متغيير منطقي False بر True حاصل برابر با صفر خواهد بود
_ در تقسيم يك متغيير منطقي False بر False حاصل برابر با رشته Infinity خواهد بود
بخش مهم و اصلي عملگر ها در JS به پايان رسيد ، تعدادي از عملگر هاي ديگر را در زمان نياز شرح خواهم داد . در پايان سوالي را كه تعداد فراواني از دوستان پرسيده بودند به همراه پاسخي كه داده ام در اينجا قرار مي دهم .


سوال : با توجه به اينكه فواصل بين كلاس هاي شما زياد است,لطفا كتاب يا سايت مناسبي را براي مطالعه در بين كلاس هايتان معرفي نماييد.
پاسخ : باز هم از همه شما با خاطر وقفه بين كلاس ها عذر مي خوام . در مورد كتاب هاي فارسي من هيچ كتابي را پيشنهاد نمي كنم چون بسياري از انها نه تنها مطالب مفيدي ننوشتن بلكه مطالب اشتباهي هم در مورد JS نوشتن . و اما در مورد كتاب هاي انگليسي من كتابهاي كمپاني O'Reilly رو پيشنهاد مي كنم كه 100% مفيد هستند . كتاب JAVA SCRIPT اين كمپاني را David Flannagan نوشته و اين كتاب كاملا استاندارد است . اين كتاب به صورت آنلاين و مجاني قابل دسترسيست .من به زودي لينك داونلود اين كتاب رو با كمترين سايز ممكن براتون ميزارم تو يكي از درس ها ...
آدرس سايت كمپاني : http://www.oreilly.com